Column Enoch Frimpong
FEBRUARI 2012 (Infobulletin jaargang 15, nummer 1)
Enoch Darfah Frimpong is een Ghanese journalist die ons tweemaandelijks op de hoogte houdt van opvallende actualiteiten in onze zusterstad Kumasi.
Hieronder vindt u alle columns van Enoch Frimpong die in onze infobulletins zijn verschenen. U kunt Enoch ook volgen op zijn weblog.
Zijn column in dit nummer gaat over twee lugubere moorden die voor veel onrust zorgen in Kumasi.
Gruwelijke moorden schrikken Kumasi op
In de afgelopen maanden zijn in Kumasi twee jonge vrouwen dood gevonden. De politie houdt rekening met rituele moorden omdat van beide lichamen de borsten, navel en genitaliën waren afgesneden. Het vermoeden bestaat dat de lichaamsdelen gebruikt worden als offer voor een religieus ritueel.
De praktijk van mensenoffers is niet gebruikelijk in Kumasi maar de twee recente incidenten hebben veel angst gezaaid onder de bevolking. Onder de Ghanese wet is moord een misdrijf van de eerste graad, waarop levenslange gevangenisstraf of de doodstraf staat. In Ghana bestaat de doodstraf nog, maar sinds 1993 zijn er geen executies meer uitgevoerd en komt de doodstraf in de praktijk neer op levenslang.
De politie is naarstig op zoek naar aanwijzingen die hen kunnen helpen de daders op te sporen. In het meest recente geval betrof het een vrouw van 30 jaar oud uit Kwaso-Deduako, een buitenwijk van Kumasi. Ze ging in de avond op bezoek bij vrienden maar kwam niet meer terug. De volgende ochtend werd ze naakt en verminkt op loopafstand van haar huis gevonden door een voorbijganger. In december vorig jaar werd het lichaam gevonden van een schoonheidsspecialiste van 20 jaar oud. Volgens de politie is het aannemelijk dat dit slachtoffer op een andere plek is vermoord omdat er op geen bloedsporen bij het lichaam zijn gevonden.
Het is niet met zekerheid te zeggen dat het hier om rituele moorden gaat maar omdat vrouwen exclusief doelwit zijn van deze incidenten zijn veel vrouwen in Kumasi voorzichtig geworden en gaan ’s avonds niet meer de straat op.
U kunt Enoch ook volgen op zijn weblog
http://enochstoriesforgraphic.blogspot.com
Enoch Darfah Frimpong is een Ghanese journalist die ons tweemaandelijks op de hoogte houdt van opvallende actualiteiten in onze zusterstad Kumasi en Ghana. Hieronder vindt u alle columns van Enoch Frimpong die in onze infobulletins zijn verschenen. U kunt Enoch ook volgen op zijn weblog.
Zijn column in dit nummer gaat over de gedwongen evacuatie van duizenden bewoners en markthandelaren op de Race Course.
OKTOBER 2011 (Infobulletin jaargang 14, nummer 4)
Gemeente Kumasi ontruimt Race Course
Midden in het centrum van Kumasi ligt de Race Course, een voormalige paardenrenbaan die nog stamt uit de Britse koloniale periode. Nadat Ghana in 1957 onafhankelijk werd, bleef de Race Course nog een tijdje als renbaan functioneren. Maar al snel liep de belangstelling terug en verdwenen de renpaarden uit de stad.
Daarna veranderde het vijf vierkante kilometer grote terrein langzamerhand in een marktplaats. In de laatste vijftien jaar gingen steeds meer mensen zich ook permanent op de Race Course vestigen, illegaal in zelfgebouwde huisjes van afvalmateriaal. Het waren vooral jonge migranten uit het arme noorden van Ghana, die naar Kumasi kwamen om geld te verdienen. Naar schatting tienduizend mensen vonden onderdak of werk op de Race Course. De laatste jaren kreeg het gebied een slechte naam als thuishaven voor criminelen, drugsverslaafden en prostituees.
Jarenlang hebben de lokale autoriteiten toegekeken, terwijl de Race Course verpauperde. Tot begin augustus, toen de gemeente besloot om tot ontruiming over te gaan. Want het gebied krijgt een nieuwe bestemming en zal onder de naam “Sunshine City” worden omgebouwd tot een modern winkelgebied met restaurants, een vijfsterren hotel, een theater, pretpark en een paar honderd luxe woningen. Een grotere tegenstelling is haast niet denkbaar.
Dit ambitieuze project is in gang gezet door de eigenaar van de grond, Otumfuo Osei Tutu II, de koning van Ashanti. Met financiële ondersteuning van een aantal grote Zuid-Afrikaanse investeerders moet dit project gaan zorgen voor werkgelegenheid voor de lokale jeugd en zal het een facelift aan het stadscentrum geven.
De bewoners van de Race Course negeerden de eerste deadlines van de gemeente Kumasi om het gebied vrijwillig te verlaten. Zij vonden dat de gemeente hen een alternatief moest bieden omdat ze nergens anders naar toe konden gaan. Maar de gemeente volhardt in haar standpunt dat ze illegaliteit niet kan toestaan en is in augustus, met assistentie van de politie en militairen, begonnen met het plat bulldozeren van de geïmproviseerde huizen. De bewoners konden niet anders doen dan machteloos toekijken.
Het is spijtig om te moeten constateren dat de gemeente het probleem eerst lange tijd op zijn beloop heeft gelaten en uiteindelijk kiest voor deze drastische actie. De gemeente Kumasi zou bij de ontwikkeling van de stad meer op de lange termijn moeten plannen en moeten handhaven. Alleen dan kunnen dit soort drama’s in de toekomst worden voorkomen.
U kunt Enoch ook volgen op zijn weblog http://enochstoriesforgraphic.blogspot.com
AUGUSTUS 2011 (Infobulletin jaargang 14, nummer 3)
Kerk in Kumasi wil einde aan pronkerige begrafenissen
De column van Enoch Darfah Frimpong gaat deze keer over de trend van steeds duurder wordende begrafenissen in de stad.
Onlangs vaardigde de katholieke kerk in Kumasi strengere regels uit voor de begrafenisdiensten van haar leden. De kerk gaat hiermee de strijd aan met de toenemende protserigheid rond uitvaarten in de stad.
In Kumasi zijn begrafenissen ‘a big thing’. Op zaterdag zie je overal groepen mensen gekleed in de traditionele rouwkleuren zwart en rood. Als iemand overlijdt, komen de directe én de ‘extendend’ familie bij elkaar om een passende begrafenis te organiseren. Het lichaam wordt in het mortuarium bewaard totdat de familie genoeg geld bij elkaar heeft voor de uitvaart. Daar gaan soms maanden overheen en vaak steekt de familie zich diep in de schulden.
Een begrafenis duurt normaal gesproken het hele weekend en soms wordt al op vrijdag begonnen. In Kumasi worden begrafenissen steeds uitbundiger. Vroeger was het een plechtige ceremonie, tegenwoordig maken dure diners ook deel uit van het programma. De kosten zijn een grote last geworden voor de vaak arme familie.
De katholieke kerk wil hier een eind aan maken en verbiedt het haar leden om speciaal voor een begrafenis nieuwe kleding aan te schaffen. Daarnaast mag de overledene niet langer dan veertig dagen in het mortuarium worden gehouden. Hiermee moet de begrafenis weer terugkeren naar de christelijke oorsprong van eenvoud en berouw.
In de cultuur van de Akan is een leven alleen waardevol als het in harmonie is met de geesten van de gestorven familieleden. Daarom worden in Kumasi de doden geëerd door veel geld uit te geven aan de begrafenis. Veel families gaan daarvoor leningen aan en dat is vooral het geval als de overledene goede relaties onderhield met zijn omgeving. Want dan moet er door de nabestaanden flink worden geïnvesteerd om het mogelijk te maken om alle vrienden en bekenden op de begrafenis aanwezig te laten zijn.
De christelijke gemeenschap vormt een machtige factor in de Ghanese maatschappij. In de regel volgen kerkleden de voorschriften van hun leiders. Daarom is te verwachten dat de nieuwe regels van de katholieke kerk om dure begrafenissen een halt toe te roepen, uiteindelijk succes zullen hebben.
APRIL 2011 (Infobulletin jaargang 14, nummer 2)
Wordt Kumasi aan haar lot overgelaten?
Enoch Darfah Frimpong is een Ghanese journalist die ons tweemaandelijks op de hoogte houdt van opvallende actualiteiten in onze zusterstad Kumasi. Zijn column gaat deze keer over de onwil van de regering om te investeren in de ontwikkeling van Kumasi. Veel inwoners van Kumasi geloven dat hun stad stil staat op het gebied van infrastructurele ontwikkeling en dat de tijd gekomen is voor de overheid om Kumasi weer uit haar slaap te wekken en op te laten staan. Soms lijkt het alsof de ontwikkeling van Kumasi teveel wordt gepolitiseerd. Hierdoor wordt elke mening meteen bestempeld als partijpolitiek standpunt. Maar onverschillig toekijken hoe onze stad de afgrond inglijdt zou bijna zelfmoord zijn.
Kumasi stond ooit bekend als de ‘Garden City’ vanwege het overvloedige groen en de vele stadstuinen. Langzaam maar zeker is de stad deze eretitel kwijt geraakt. De groene omgeving moet steeds meer wijken voor menselijke activiteiten en dit kan desastreus uitpakken voor onze toekomstige generaties. De laatste twee jaar groeit daarnaast de bezorgdheid over het gebrek aan belangstelling van de huidige NDC-regering om de projecten voort te zetten die in gang zijn gezet door hun voorgangers van de NPP.
Onlangs maakte het gemeentebestuur van Kumasi bekend dat zij, vanaf het moment dat de nieuwe regering aantrad in 2009, maar liefst 81 projecten heeft uitge- voerd waaronder nieuwe klaslokalen, publieke toiletten en drinkwatervoorzieningen. Volgens de gemeente zelf is dat een ongeëvenaarde prestatie in de geschiedenis van Kumasi. Maar waarom denken zoveel inwoners dan toch dat Kumasi wordt verwaarloosd door deze regering? Sommigen beweren dat Kumasi bewust wordt genegeerd omdat de stad traditioneel het bolwerk is van de NPP, de partij die nu in de oppositie zit. Maar onder de vorige regering van de NPP was er zeker ook reden tot klagen en de inwoners van Kumasi vroegen zich wel eens af of de toenmalige president John Kufuor was vergeten dat zijn wieg in Kumasi stond. De regering leek zich in die tijd drukker te maken om andere delen van het land en dat werd in Kumasi ervaren als een dolksteek in de rug. Waarschijnlijk daarom zijn daarna in de tweede termijn van president Kufuor toch nog een aantal grote ontwikkelingsprojecten voor Kumasi in gang gezet. Sommige van deze projecten waren nog in uitvoering toen de huidige regering aantrad maar die heeft ze vervolgens links laten liggen.
In Afrika verwachten mensen veel van het leven in de stad. Een stad moet haar inwoners voorzien in hun materiële behoeften en tegelijkertijd moet de natuurlijke leefomgeving worden beschermd. Zonder een goede infrastructuur zal niemand investeren in een stad. Onze overheid moet daarom oude projecten in ere herstellen en nieuwe projecten opstarten. Onze burgemeester Samuel Sarpong verdient alle lof voor zijn visionaire leiderschap maar de 81 projecten van de gemeente zijn niet genoeg om de stad weer op orde te krijgen. Alleen kapitaalintensieve projecten zoals wegen, elektriciteit en huisvesting kunnen het leven in de stad verbeteren en daarvoor heeft de gemeente Kumasi zelf niet de benodigde financiële middelen. Hiervoor moeten we bij de regering zijn en die geeft niet thuis. Kumasi kan alleen ontwaken als de regering in haar ontwikkeling wil investeren. Er mag dan veel druk zijn op het overheidsbudget maar de regering blijft verantwoor- delijk voor een eerlijke verdeling van de welvaart.
MAART 2011 (Infobulletin jaargang 14, nummer 1)
Nieuwe Column Enoch Frimpong
Vanaf dit nummer gaat SamenWerk u op de hoogte houden van opvallende actualiteiten in onze zuster- stad Kumasi. Schrijver van deze column is de Ghanese journalist Enoch Darfah Frimpong. In het dagelijks leven is Enoch redacteur van de Daily Graphic, de grootste krant van Ghana. In januari was hij twee weken in Nederland voor een journalistiek uitwisselingsprogramma van Free Voice, een mediaorganisatie die zich inzet voor persvrijheid en onafhankelijke media in ontwikkelingslanden. Enoch’s eerste bijdra-ge voor ons infobulletin is een persoonlijke impressie van zijn verblijf in Nederland.
Tijdens mijn bezoek aan Nederland logeerde ik in een hotel pal naast het Centraal Station van Amsterdam. Ik was onder de indruk van de charmante grachtenpanden en de architectuur, en ook van de ijzige wind en de zwarte hemel die vaak regen en hagel bracht. Ik was van tevoren gewaarschuwd voor de overgang naar het koude weer in januari want in Ghana is het in deze tijd van het jaar juist droog, heet en stoffig. Op mijn eerste dag reden we langs het Paleis op de Dam en ik zag meteen hoe druk het rond het Centraal Station is. De drukke mix van auto’s, trams en dodelijke fietsers was een beetje een schok in het begin maar wende later wel. Ik was positief verrast toen ik ontdekte dat de fiets een belangrijk vervoersmiddel is voor de Nederlanders. In Kumasi maken we in de stad vooral gebruik van taxi’s en minibusjes.
Voila! Daar was het dan, het beroemde Red Light District. Hoe donkerder het werd, hoe helderder de rode lichtjes. Op straat proefde ik een feestelijke sfeer met mensen die in en uit bars, coffeeshops en “live sex shows” liepen. Ik vond dat ik Amsterdam niet kon verlaten zonder deze toeristische attractie te hebben gezien. Dit zie je niet in Kumasi, alleen op Bantama High Steet zie je mensen lol maken op straat maar dat is alleen ’s avonds.
Ik heb mijn tijd voornamelijk doorgebracht in Hilversum bij de Africa Desk van Radio Nederland Wereldomroep. Daar heb ik met Nederlandse journalisten gebrainstormd over ideeën voor interessante nieuwsverhalen. Dat doen we in Ghana ook maar het was leerzaam en een morele opsteker om iets soortgelijks te doen met mensen met een andere culturele achtergrond. We besloten dat ik een verhaal zou schrijven over de reactie van de Ghanese cacaomarkt op de politieke problemen in Ivoorkust. Ghana grenst aan Ivoorkust en beide landen zijn grote exporteurs van cacao. De internationaal erkende nieuwe Ivoriaanse president Ouattara heeft opgeroepen tot een importverbod voor cacao uit Ivoorkust. Groen-Links heeft de Nederlandse regering gevraagd om deze oproep te steunen. Amsterdam is wereldwijd de grootste overslaghaven voor cacao en de grote handelshuizen daar voorzien dat de prijzen voor chocola zullen stijgen als de onrust in Ivoorkust aanhoudt. Als er daadwerkelijk een embargo op de export van cacao uit Ivoorkust komt, zal er meer gesmokkeld worden naar buurlanden zoals Ghana. Volgens woordvoerder Amenyah van de Ghana Cocoa Board zal elk bedrijf dat in Ghana gesmokkelde cacao koopt worden gestraft. “We accepteren deze praktijken niet want het zou de kwaliteit van onze Ghanese boon in gevaar kunnen brengen”.
